Art Déco: Πολυτέλεια, Γεωμετρία και Τεχνολογική Πρόοδος

Ο όρος Art Déco, που σημαίνει «Διακοσμητική Τέχνη», αναφέρεται σε ένα διεθνές καλλιτεχνικό κίνημα, το οποίο άκμασε διεθνώς κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του ’30 και του ’40 και στη συνέχεια ατόνησε μετά την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η νέα αυτή τεχνοτροπία προβλήθηκε για πρώτη φορά στη Διεθνή Έκθεση «Σύγχρονων Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών» (“Exposition Internationale des arts decoratifs et industriels modernes”) του Παρισιού το 1925, την οποία επισκέφτηκαν δεκαέξι εκατομμύρια πολίτες από όλη την Ευρώπη. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι ότι συνδύαζε μοντέρνα στυλ με εκλεκτή δεξιοτεχνία και πλούσια υλικά.

Το στυλ Art Déco επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την προ-μοντέρνα τέχνη από όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920. Υπήρχε, επίσης, λαϊκό ενδιαφέρον για την αρχαιολογία, λόγω των ανασκαφών στην Πομπηία και την Τροία. Έτσι, καλλιτέχνες και σχεδιαστές ενσωμάτωσαν μοτίβα από την αρχαία Αίγυπτο, Μεσοποταμία, Ελλάδα, Ρώμη, Ασία, κεντρική Αμερική και Ωκεανία.

Όσον αφορά τις υφές, το βελούδο είναι βασικό στοιχείο του και το συναντάμε στα καθίσματα (όπως η πολυθρόνα και ο καναπές), τις κουρτίνες και τα μαξιλάρια, φέρνοντας ζεστασιά και απαλότητα. Το μάρμαρο είναι επίσης παρόν για την κομψή, ευγενή και διαχρονική πλευρά του.